‘Mevrouw, wilt u ons nieuwste geurtje proberen?’ Dat kan wel, maar veel feedback zal mevrouw de verkoopster aan mij niet hebben. Anosmie uitleggen kost wat tijd, dus antwoord ik vervolgens met ‘Ja, natuurlijk!’ Ik doe alsof ik het geurtje lekker vindt, maar het niet helemaal bij mezelf vind passen. Ik bedankt hartelijk voor de moeite en wens haar nog succes met andere klanten.

Het is een heel verhaal om te vertellen dat je niet kan ruiken.
‘Nee, ik ruik niets.’
‘O, ben je verkouden?’
‘Nee, ik kan gewoon niet ruiken.’
‘Helemaal niets?!?!’
‘Nope.’
‘Hoe kan dat?’
‘Dat zou ik ook graag willen weten’

Vervolgens krijg je een heel verhaal over proeven, of het niet vervelend is en hoe het dan kan. Ik vind het leuk om erover te vertellen, het hoort bij me. Ik weet ook niet alles over anosmie! Bij een verkoper die ik toch nooit weer zie is het wat teveel werk. Als een ‘normaal’ persoon antwoorden is in 10 seconden klaar. Alles uitleggen kost minstens een paar minuten. Soms wil je gewoon even winkelen.

Advertenties