Als mensen horen dat ik niet kan ruiken zijn ze verrast en verwonderd. Toch is het ook iets wat snel vergeten wordt. Anosmie is niet te zien en ook niet altijd te merken. Daardoor vergeten vrienden en familie regelmatig dat ik niets kan ruiken.

Mijn zusje liet mij gisteren een ´heerlijk nieuw parfum´ ruiken. Meestal hoef ik alleen maar twee seconden stil te blijven. ´Ow, sorry! Helemaal vergeten!´ Als zelfs mijn familie het nog regelmatig vergeet, hebben vrienden en kennissen sowieso een vrijbrief.

Anosmie is onzichtbaar, dus ik vind het niet raar als je het vergeet. Bekenden en onbekenden vragen wel eens iets over een geur en soms doe ik dan alsof. ‘O ja, wat een lekker parfum’ is soms makkelijker dan het hele verhaal vertellen.

Toch ben ik wel nieuwsgierig. Ik was onderstaande video gisteren aan het kijken. Ik wil al die parufms van die stash van Mascha kunnen ruiken. Dat lijkt mij heerlijk! Of alleen dat nieuwe parfum van mijn zusje… Het zal nooit kunnen, maar ik blijf dromen.

Advertenties